Home Agenda Wie is wie? Contact Links Zoek Verkleinen Vergroten

Over ons > Kerkgebouw en interieur >

Mariakapel

Vanaf medio 2004 staat de grote kerkdeur elke dag tussen 9.00 en 17.00 uur open, net als in de 'goede oude tijd'. Ik neem u graag mee voor een kijkje in de kerk.

We openen zachtjes de kerkdeur en willen keurig rechtdoor de kerk in lopen. Daarin worden we meteen gecorrigeerd, de ruimte links is namelijk open. We slaan dus linksaf en lopen langs de beelden van de Heilige Theresia van Lisieux en de Heilige Antonius van Padua naar de Mariakapel.

De doorgang naar de kapel is duidelijk nieuw. Lampen springen aan zodra we de kapel binnentreden en verlichten de stemmige ruimte, terwijl de namiddag-zon door de drie gebrandschilderde ramen schijnt en de sfeer nog eens verhoogt.

Op de ramen zijn bijbelverhalen afgebeeld, twee verhalen op elk raam. Op het raam links, bovenin, voert Jezus een gesprek met een Samaritaanse vrouw; op de afbeelding eronder slaat Mozes op een rots waaruit drinkwater voor de IsraŽlieten ontspringt. Ook het middelste raam combineert met de doop van Jezus en de doortocht van de IsraŽlieten door de Rode Zee, het Nieuwe- en het Oude Testament.

De voorstellingen op het derde raam verwijzen naar de opwekkingen uit de dood door Jezus. Onder de ramen staat een stellage waarop kaarsjes branden. Boven het altaar hangt oogstrelend omlijst de indrukwekkende icoon van Maria van Altijddurende Bijstand. De bidstoeltjes ervoor nodigen uit tot een gebed in stilte.

Een bezoeker achter ons verzucht: 'Wat heerlijk dat de kerkdeur nu open is voor een schietgebedje of een dankgebed; ik loop hier zo vaak langs!' Ineens valt ons nog een kleurrijk beeld op. Zijn er dan nog meer ramen? Het blijkt de glazen wand te zijn, die de kapel van de kerk scheidt en de gebrandschilderde kapelramen weerspiegelt. De kerk blijft afgesloten, maar we kunnen wel naar binnen kijken. Een prachtig gezicht. En waar is eigenlijk de antieke doopvont gebleven, die hier altijd heeft gestaan? We kijken door de glazen wand en zien dat zij nu links van het priesterkoor staat te pronken. Zij komt daar echt tot haar recht. En het Mariaaltaar is naar de rechterkant van het priesterkoor verhuisd. Een medebezoekster reageert met: 'Wat een prachtig licht geven de ramen. Geweldig zoals ze glanzen, gespiegeld op de glazen wand. En al die bloemstukken in de kerk, tjonge jonge, wat zijn die mooi!' Enkele bezoekers onderwerpen de kapel aan een technisch onderzoek. Ze inspecteren de nieuwe doorgang, bekijken de opstelling van de glazen wand, de restauratie van de icoon en de plaatsing van de doopvont, en noteren in hun keuringsrapport: 'Goed gedaan!' Innig tevreden gaan we weer naar buiten.

In de jaren '30 van de vorige eeuw kreeg de Manadevotie een nieuwe impuls. Als uiting daarvan werd in 1938 de 'Broederschap van Maria van Altijddurende Bijstand' in de parochie opgericht en het lof op zaterdag ingesteld. De broederschap schonk de kerk deze Maria-icoon, (uit: 'De kerk in het midden' door P.M. Heijmink Liesert)

houten.pj23.nl | 2013-03-26

Vorige Home Naar Boven